BERN, 22/03(BYE) Tirajý haftada 82 bin olan Die Weltwoche dergisinin 15 Mart 2007 tarihli sayýsýnda, Roger Köppel imzasýyla ve yukarýdaki baþlýk altýnda yayýmlanan yorumun özet çevirisi þöyledir:

"Türk soykýrým inkarcýsý" Doðu Perinçek hakkýnda verilen mahkeme kararý sevimsiz oldu. Demokrasiler yanlýþ fikirlere karþý kanun maddeleriyle deðil, argümanlarla mücadele eder. Lozan'da bir mahkeme, yaygaracý Türk sol politikacýsý Doðu Perinçek'i, Birinci Dünya Savaþý sýrasýnda Ermenilere yapýlan soykýrýmý inkar ettiði için þartlý cezaya çarptýrdý. Karar, belirli konularda fikir açýklamaya cezai müeyyide öngören Ýsviçre Irkçýlýk Karþýtý Yasanýn kanuni hükmünün zorunlu kýldýðý uygulamaya dayandýrýldý. Karar Türkiye'de sert eleþtirilere maruz kaldý. Ancak Ýsviçre'de, her ne kadar mahkumiyet kararý dikkate deðer bir olayý sabitleþtirmiþ olsa da þaþýrtýcý bir þekilde sessiz karþýlandý. Ýlk kez bir kiþi, belli gruplarca yanlýþ olduðu düþünülen bir fikri savunduðu için mahkum oldu. Tartýþmalý da olsa, bu þekilde Ýsviçre, devlet tarafýndan yasaklanan görüþleri ifade eden insanlarýn hapse atýldýðý Kuzey-Kore, Burma veya Türkiye gibi ülkelerin safýna yaklaþmýþ oldu.

Lozan kararý, Irkçýlýk Karþýtý Yasanýn elveriþsizliðini ispat etmiþ bulunuyor. Perinçek'in tavrý çirkin bulunabilir, tüm ciddi araþtýrmacýlar tarafýndan Ermenilerin Türkler tarafýndan sistematik bir þekilde katledilmiþ olduðu tartýþmasýz bir biçimde kabul edilebilir. Ancak böylesi bir tartýþma adalet ya da siyasetin görevi olamaz. Bu görev tarih seminerlerine aittir ve ortada tartýþmasýz gibi görünen yorumlar üzerine de þüphe duyulmasýna izin verilmelidir. Bazý dava tanýklarý, nihayet bir mahkemenin Ermeni soykýrýmýný tanýmýþ olmasýndan dolayý sevinç duydular. Öte yandan Mahkeme, kendisinin bu davada tarihi bir tartýþma yapmak istemediðini, aksine yerel bir Mecliste çoðunluðun kabulüyle Ermeni katliamýnýn bir soykýrým olduðu kararýnýn alýnmasýnýn belirleyici olduðunu vurguladý. Burada her yönüyle Medeni Hukuk kültürünün emaresi olarak görülen þey, karþý bilgilendirme anlamýnda bir kýsýr döngü: Tarihi olaylarý yasal olarak baðlayýcý bir þekilde tanýmlamak ne zamandan beri siyasi kurumlara düþüyor?

Irkçýlýk Karþýtý Yasa ilke olarak yanlýþ, ancak son derece nahoþ sonuçlar da doðuruyor. O yalnýzca açýk tartýþmalarý boðmakla kalmýyor, araþtýrmalarý da engelliyor ve bilimsel tartýþmanýn içine þüpheli kategorileri dahil ediyor. Rus Kulaklarýnýn Lenin ve Stalin tarafýndan, bilinçli olarak aç býrakýlmasý ve tehciri bir soykýrým mýydý? Ýngiliz tarihçilere göre 60 milyon civarýnda Çinliyi ülkesinin atýlým hamlesi uðruna yok eden Çin lideri Mao'nun zorbaca uyguladýðý kan banyosunu ne olarak deðerlendirmek lazým? Kuzey Amerika yerlileri de bir soykýrým kurbaný mýydý? Güney Amerikalý Ýnkalarýn kendisi mi, yoksa Ýspanyollardan çok önce tüm diðer kabileler mi Ýnkalar tarafýndan kurban edildiler? Ya da baðlayýcý kavramlarda uzlaþtýðýmýzý farz edelim: Soykýrým" sýfatýyla etiketlendirme konuya iliþkin her tür araþtýrmaya son mu verecek? Örneðin kurban sayýsý tarihsel-hukuki baðlamda sabit tutulup, bundan þüphe duymak cezalandýrýlacak mý? Özellikle de saðlam, en eski özgürlükçü demokrasiye sahip Ýsviçre'nin, bu Orta Çað'dan kalma akýmlara karþý koymasý gerekir.

Herkesçe bilinen bir gerçeðe iþaret etmenin zararý yok: Fikirler kanunlarla deðil, argümanlarla savunulur. Doðru kanýtlarýn geçerliliðine inanmayan insan onuru konusunda kuþkuya düþüyor demektir ki, insan onuruna özgürlük -hata yapma özgürlüðü- de dahildir. Irkçýlýk Karþýtý Yasa, doðru fikri, doðru zihniyeti yasal olarak saðlamaya çalýþan hatalý bir çabanýn ürünüdür. Aydýnlanmanýn mirasýndan ancak bu kadar uzaklaþýlabilir.